Levanat - słaby, wschodni wiatr, zimą - zimny, latem - ciepły. Wieje, gdy środek cyklonu znajduje się nad południowym Adriatykiem lub nad Morzem Jońskim.

 

Jugo (inaczej široko) - ciepły, południowo - wschodni wiatr niosący ze sobą wilgoć, często również deszcz. Dmucha równomiernie i może trwać do 6 dni. Na południowym Adriatyku jest silniejszy i w dogodnych miejscach (biorąc pod uwagę ukształtowanie terenu) potrafi stworzyć wielkie fale - nawet do surfingu. Latem występuje rzadziej i trwa od 2 do 3 dni osiągając siłę do 7 w skali Beauforta. Jugo jest najczęściej cykloniczne (związane z niżem). Padający wówczas deszcz jest "brudny" - zawiera drobinki piasku pochodzącego z Sahary, osadzające się między innymi na samochodach. Rzadziej występuje jugo antycykloniczne (związane z wyżem), zazwyczaj nie niesie ze sobą deszczu, a już nigdy burzy.

Z jugo związane są wierzenia i przesądy twierdzące, że wiatr ten w dużej mierze wpływa na nastroje psychiczne ludzi. Mówią o tym obecnie lokalni, a wrażliwsi turyści mogą to nawet odczuć na własnej skórze. W średniowieczu w Republice Dubrownika, w dni, w których wiało jugo, sądy były zamknięte ze względu na zaburzenie obiektywnego rozpatrywania spraw, a przestępstwa popełniane w trakcie jugo, były łagodniej sądzone.

 

Oštro - mocny wiatr, wiejący z południa. Można go zazwyczaj zauważyć na otwartym morzu. Wieje krótko, zazwyczaj jedynie podczas zmiany wiatru z juga na lebić.

 

Lević (garbin) - bardzo gwałtowny wiatr, wiejący z południowego zachodu. Występuje zwłaszcza w czerwcu, lipcu i sierpniu, ale zdarza się również jesienią i wiosną. Latem trwa jedynie godzinię, ale osiąga siłę od 8 do 11 w skali Beauforta. Prawie zawsze przynosi burzę i ulewny deszcz. Przed wystąpieniem garbina spada gwałtownie ciśnienie, wieje lekki wiatr ze wschodu, a nad zachodnim horyzontem ze smugi mgieł rozwija się szybko ściana chmur. Gdy wiatr ten przybiera orkańską siłę nazywają go Lebicada.

 

Pulenat - chłodny, zachodni wiatr, wieje rzadko i przychodzi bardzo nieoczekiwanie. Często towarzyszy mu krótkotrwały deszcz.

 

Maestral (Mistra)- to przyjemny wiatr, wiejący z północnego zachodu. Wieje od czerwca do września i powstaje z różnicy temperatury pomiędzy wybrzeżem a morzem, dlatego zaczyna wiać zazwyczaj koło 11 rano, pomału zwiększając swoją siłę do 4 - 5 w skali Beauforta, aż do zachodu słońca. Jest stały, bez nagłych powiewów - idealny do letnich sportów wodnych. Agnieszka Szymańska w publikacji "Czarnogówa. Przewodnik" tak opisuje maestral: "Nazywany jest wiatrem pięknej pogody, jego brak wiąże się zazwyczaj z jej pogorszeniem. Niebo podczas mistrala jest zawsze bezchmurne i blekitne a powietrze ma umiarkowaną temperaturę." 

 

Tramontana - północny, chłodny, suchy wiatr. Wieje dość krótko, zazwyczaj jeden dzień po przejściu cyklonu i zmienia się w burę. Osiąga siłę do 9 w skali Beauforta. Niebo jest czyste, a ciśnienie barometryczne wysokie. Częściej wieje na otwartym morzu, bądź w południowej Dalmacji.

 

Powyższa lista to klasyczny, szczegółowy podział wiatrów ze względu na kierunek. 

 

Bibliografia: 

1. Agnieszka Szymańska, „Czarnogóra. Przewodnik”, Pruszków – Piastów 2011

2. strona internetowa - https://blog.meteo-info.hr/meteorologija/vjetrovi-u-hrvatskoj/

3. strona internetowa - http://prirodahrvatske.com/bura-i-jugo/

 

Bura tworzy na morzu niskie fale z białymi krzyżami, które rozprasza, tworząc małą mgiełkę wody i soli. Wiatr często przenosi tę sól daleko na ląd. W ten sposób bura ma ogromny wpływ na otaczający ląd, szczególnie na wschodnią stronę wysp. Oprócz mechanicznego oddziaływania na rośliny powoduje zasolenie gleby i uniemożliwia wzrost roślinności. Znana jest "księżycowa" (niezarośnięta) powierzchnia wschodniej strony wysp Pag i Rab. Legenda chorwacka głosi, że pogoda latem będzie stabilna, a temperatury wysokie, jeśli bura zawieje 3 razy w marcu.

Bura - wieje z północnego wschodu, z lądu do morza. Jego siła w dużej mierze zależy od topografii terenu, dochodzi do 200 km/h a rekord prędkości wynosi 304 km/h. Siła tego wiatru słabnie wraz z oddalaniem się od brzegu morza, już 10 km od wybrzeża można odczuć zdecydowaną różnicę. Jest to zimny, suchy i porywisty wiatr. Niezbyt nadaje się do uprawiania sportów wiatrowo - wodnych, (w szczególności kitesurfingu), gdyż występują w nim nieprzewidywalne silne szkwały, z lekko zmieniających się kierunków co jest nieprzyjemne a może być nawet wielkim zagrożeniem np. podczas 

pływania z latawcem.

Gdy wieje bura, niebo jest niebieskie i czyste, widoczność bardzo dobra, jedynie w przypadku cyklonów może się pojawić wilgotna warstwa powietrza, chmury a nawet deszcze. 

Wiatr jest siłą napędową windsurfingu. Wywołuje ekscytację i umożliwia realizowanie swoich pasji między innymi windsurferom, kitesurferom, żeglarzom... A co kraj to obyczaj, jak mówią! W związku z tym postanowiłam dzisiaj przybliżyć Wam jakże ciekawy temat wiatrów chorwackich, ich nazwy oraz charakterystykę. 

 

Wiatr w Chorwacji zmienia się wraz z porami roku, a zimą wieje częściej i mocniej niż w pozostałej części roku. W tym okresie najmocniejsze wiatry: bura i jugo wieją naprzemiennie, w zależności od cyklonów przemieszczających się po Adriatyku. W ciągu lata dominujące wiatry to maestral i tramontana. Nazwy niektórych wiatrów mają wiele swoich wariacji w zależności od regionu, w którym się znajdujemy.

 

06 maja 2020

Wiatry w chorwacji

Baza wakacyjna w Chorwacji

stacjonarlnie na kempingu "RIO"

Adres: ul.Przinovac 22

20-345 Opuzen Chorwacja

Kontakt:

Beata Delmic

tel. (+48) 661944544

email: kontakt@surfflow.pl